Alinea 29 Gerechtshof Amsterdam 31 maart 2005

Het hof neemt bij de beantwoording van de vraag welke maatregel is aangewezen in aanmerking dat de gerechtsdeurwaarder ruimschoots in de gelegenheid is gesteld zijn zaken op orde te brengen. Dit geldt te meer nu de klacht van klager reeds op 10 maart 2003 bij de kamer voor gerechtsdeurwaarders is ingekomen en dat ook die kamer de gerechtsdeurwaarder een termijn en aldus de gelegenheid heeft gegeven de tekortkomingen in zijn praktijk op te lossen. Desondanks heeft de gerechtsdeurwaarder in een tijdsspanne van twee jaar, zijn bewaringspositie niet op orde gebracht en heeft hij niet (voldoende) aangetoond dat zijn financiën voor het overige op orde zijn, terwijl hij voorts zijn praktijkvoering evenmin (voldoende) heeft aangepast teneinde de andere tekortkomingen daarin te verhelpen. Het hof acht de handelwijze van de gerechtsdeurwaarder in dezen uiterst laakbaar, in het bijzonder vanwege het grote belang dat toekomt aan het in overeenstemming zijn met de wettelijke eisen van diens bewaringspositie. Het past een gerechtsdeurwaarder immers niet de gelden van cliënten aan te wenden ten behoeve van zijn eigen praktijkvoering. Het bijzondere karakter van deze door de gerechtsdeurwaarder te ontvangen gelden en het vertrouwen dat cliënten in het handelen van de gerechtsdeurwaarder stellen en mogen stellen, nopen de gerechtsdeurwaarder deze gelden terstond op een kwaliteitsrekening te storten teneinde de gelden van zijn eigen gelden af te zonderen en die derdengelden zo snel mogelijk uit te (doen) betalen aan de cliënt. Gelet op het vorenstaande en het feit dat de gerechtsdeurwaarder ter zitting onvoldoende blijk heeft gegeven de ernst van zijn situatie in te zien, acht het hof de door de kamer opgelegde maatregel van schorsing voor de duur van één maand passend en zal het hof het beroep van de gerechtsdeurwaarder verwerpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bcf50e978cbaf64ea426ddd10cc77a360fbb2b96b95c3f3d09d072d7c6897bc6 | shasum -a 256