Alinea 39 Gerechtshof Amsterdam 15 september 2009

3.1.6 De corporaties bestrijden in grief I de beschrijving die de rechtbank van de tuinen heeft gegeven en die hierboven is weergegeven onder 3.1.1. Zij voeren daartoe aan dat er veelal geen aanwijsbare relatie is met bepaalde woningen of complexen en dat het beter is om alleen de openbaarheid van de tuinen als kenmerk van de gemeenschappelijke tuin te hanteren en daarbij niet het genot te trekken dat de bewoners van het groen zouden hebben. Het hof verwerpt dit standpunt. Aangenomen moet worden, gelet op de gemotiveerde betwisting door de gemeente, dat de “gemeenschappelijke tuinen” van begin af aan als een groenvoorziening zijn ingebed in de structuur en het planologisch concept van de tuinsteden en als zodanig een integraal onderdeel uitmaken van de woon- en leefomgeving ter plaatse. Hoewel deze tuinen ook voor anderen dan de huurders toegankelijk zijn en aldus een “openbaar karakter” dragen, staan zij in de eerste plaats ten dienste van het woon– en leefklimaat van de bewoners in de tuinsteden, die voordeel hebben van de tuinen in die zin dat zij daarvan feitelijk gebruik kunnen maken, terwijl die tuinen hun woon- en leefgerief ter plaatse zullen bevorderen. De gemeenschappelijke tuinen horen derhalve in die zin bij de wooncomplexen ter plaatse en kunnen dus niet worden beschreven als gronden of groen met een openbare bestemming, zoals de corporaties in grief I voor ogen staat. De rechtbank heeft een en ander juist weergegeven. Deze grief is in zoverre verworpen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/380104caf147bbc68e92ba6dfd5bdcfec150741033304ba8c0ab0b3da81ef64f | shasum -a 256