Alinea 51 Gerechtshof Amsterdam 7 oktober 2010

4.5. Nu vaststaat dat het onderhavige geval een situatie betreft waarin – zoals ook de recht-bank heeft overwogen – de enig houder van de aandelen in belanghebbende geacht mag worden een beslissende invloed op de besluiten van belanghebbende te hebben, wijst het Hof het beroep op toepassing van artikel 56 EG af, onder verwijzing naar de onder 4.4 aange-haalde rechtsoverweging en het arrest BNB 2009/24. Daarbij merkt het Hof nog op dat, zo al op grond van het arrest HvJ 17 september 2009, Glaxo Wellcome, C-182/08, kan worden getwijfeld aan de juistheid van de door de Hoge Raad gevolgde lijn, het die lijn bevestigd ziet in pt. 23 – 37 van HvJ 21 januari 2010, SGI, C-311/08 (in de onder 4.4 aangehaalde rechtsoverweging zijn beide arresten van het HvJ vermeld). De toetsing aan de vrijheid van kapitaalverkeer in HvJ 17 september 2009, Glaxo Wellcome, C-182/08, is te begrijpen vanuit het specifieke (niet-generieke) karakter van de in die zaak van toepassing zijnde nationaal-rechtelijke regeling, nu blijkens pt. 50 van dat arrest het aspect van die regeling dat verband houdt met het vrije kapitaalverkeer voorrang heeft (verkregen) boven het aspect dat de vrijheid van vestiging betreft. Aan toetsing van het concrete geval aan het in de jurispru-dentie van het HvJ ontwikkelde ‘beslissende-invloedcriterium’, zoals dat aan de orde is bij de vraag of toepassing van een nationaalrechtelijke regeling met een generiek karakter in strijd komt met een van de verkeersvrijheden, kwam het HvJ in de zaak Glaxo Wellcome derhalve niet toe. Het Hof acht in het onderhavige geval het stellen van prejudiciële vragen aan het HvJ dan ook niet geboden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/06e8a7fae8947b45c4cc7a77cdfcdd6ac148b339f27dbdcb1a13b46cc1852b43 | shasum -a 256