Alinea 23 Gerechtshof Amsterdam 10 december 2010

De verdediging heeft in raadkamer het volgende aangevoerd. In november 2007 heeft de toenmalig officier van justitie de verzoekers [verzoeker 1] en [verzoeker 2] benaderd met een schikkingsvoorstel. Nu dit schikkingsvoorstel niet werd geaccepteerd, volgde een kennisgeving verdere vervolging, waarin aan de oorspronkelijke delicten een fors aantal delicten was toegevoegd. Tegen deze kennisgeving is door verzoekers een bezwaarschrift ingediend, dat op 20 maart 2008 door de rechtbank ter terechtzitting zou worden behandeld. Op 22 februari 2008 zijn vervolgens de raadslieden van [verzoeker 1] en [verzoeker 2] benaderd door een officier van justitie om over een sepot te onderhandelen. [verzoeker 1] en [verzoeker 2] hebben toen laten weten dat zij daarin alleen heil zagen als sprake was van een technisch sepot, dat wil zeggen van een sepot op grond van het ontbreken van bewijs. De officier van justitie heeft hierop laten weten dat een technisch sepot akkoord was, maar niet in combinatie met een schadevergoeding. Op 14 maart 2008 ontvingen [verzoeker 1] en [verzoeker 2] het voorstel van de officier van justitie van een technisch sepot zónder schadevergoeding, welke vaststellingsovereenkomst zij voor akkoord konden ondertekenen. Na overleg met hun raadslieden heeft [verzoeker 1] op 17 maart 2008 en [verzoeker 2] op 18 maart 2008 de vaststellingsovereenkomst getekend. Op 19 maart 2008 ontvingen zij de formele bevestiging in die zin dat hen een kennisgeving tot niet verdere vervolging werd toegezonden met als grond het ontbreken van bewijs van het tenlastegelegde. Nu het verzoekschrift op 17 juni 2008 ter griffie van de rechtbank Amsterdam is ingediend, is het verzoek – volgens de verdediging – derhalve tijdig ingediend en kunnen de verzoekers [verzoeker 1] en [verzoeker 2] in hun verzoek worden ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4c19b3e977e8e5872d9b166dbaa077c2c3f73f48464a6643b0021f08e512618c | shasum -a 256