Alinea 24 Gerechtshof Amsterdam 10 december 2010

Daarnaast is door de verdediging aangevoerd dat zij, ondanks de gesloten overeenkomst, verzoeken tot schadevergoeding hebben ingediend, omdat zij zich – achteraf bezien – door het openbaar ministerie bij de onderhandelingen ten aanzien van de vaststellingsovereenkomst onvoldoende geïnformeerd achtten. Op 20 maart 2008 is het bezwaarschrift tegen de kennisgeving van verdere vervolging van de hoofdverdachte immers wel behandeld, waarbij de delicten die eerder aan de kennisgeving van verdere vervolging waren toegevoegd, gedeeltelijk weer waren ingetrokken. Intrekking van die delicten bij de hoofdverdachte moet volgens de verdediging hebben ingehouden dat diezelfde delicten ook van hun zaken zouden komen te vervallen. De verdediging voert aan dat als zij had geweten dat de officier van justitie deze delicten niet zou doorzetten, zij de vaststellingsovereenkomst niet had getekend. Zolang het ging om de twee delicten die eerder al aan de orde waren, te weten: handel met voorkennis en oplichting, durfde zij de gang naar de rechter aan. Maar met de tenlastegelegde feiten waarmee de kennisgeving van verdere vervolging was uitgebreid, was zij totaal onbekend, zodat zij daarover minder controle had. De verdediging voelt zich door deze handelwijze van de officier van justitie op het verkeerde been gezet en is van mening dat de officier van justitie in de onderhandelingen niet geheel open is geweest, omdat voor hen op het moment dat werd besloten de overeenkomst aan te gaan, niet duidelijk was hoe de zaken er op dat moment feitelijk voorstonden. Gelet op voormelde omstandigheden is het verzoek tot schadevergoeding volgens de verdediging dan ook ontvankelijk en dient deze geheel te worden toegewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4c19b3e977e8e5872d9b166dbaa077c2c3f73f48464a6643b0021f08e512618c | shasum -a 256