Alinea 149 Gerechtshof Amsterdam 16 december 2010

2.1.9 Het hof dient daarom de vraag te beantwoorden of bij Millecam in de ten laste gelegde periode sprake is geweest van hulpbehoevendheid in de door de wetgever bedoelde zin. Het hof is - met de rechtbank - van oordeel dat van hulpbehoevendheid in de door de wetgever bedoelde zin in het geval van Millecam geen sprake is geweest. Dat Millecam, leidende aan een levensbedreigende ziekte, behandeling door deskundigen nodig had, staat buiten kijf. De vraag is of zij zichzelf die hulp niet kon verschaffen gedurende de periode(s) dat zij bij de verdachte onder behandeling was. Onderzocht dient te worden of Millecam gedurende die periode(s) in staat was zich alsnog onder reguliere behandeling te stellen. Het hof overweegt daarbij dat - anders dan de advocaat-generaal heeft aangevoerd - het ontbreken van een volledig en helder inzicht in de situatie in de omstandigheden van dit geval niet de onmogelijkheid van het zichzelf verschaffen van hulp in de werkelijke zin met zich brengt. Het bemoeilijkt wellicht een verantwoorde keuze, maar maakt deze niet onmogelijk. Het hof wijst daarbij op de bezoeken die zij ook tussen de beide periodes, gedurende welke zij door de verdachte is behandeld nog aan (regulier werkende) artsen heeft gebracht. Ook wijst het hof op de door Millecam gebruikte bewoordingen in haar brief aan dr. [naam oncologisch chirurg 2] ("ik ben me bewust van het feit dat ik een keuze heb gemaakt die niet de uwe zou zijn geweest") en de woorden die zij volgens de als getuige gehoorde huisarts [naam huisarts 3] ten overstaan van hem heeft gesproken, in zijn herinnering: "dan heb ik de verkeerde keuze gemaakt"(verklaring [naam huisarts 3] bij de rechter-commissaris op 11 maart 2009). In het bijzonder hieruit blijkt, dat Millecam met betrekking tot de richting en de vorm van de behandeling van haar ziekte de mogelijkheid tot het maken van keuzes heeft onderkend en ook heeft benut. Dat er aanknopingspunten bestaan voor de opvatting dat de keuzes van Millecam meer op emotie en minder op gezond verstand zijn gegrond doet aan hetgeen hiervoor door het hof is overwogen niet af. Evenmin doet daar binnen het bestek van dit ten laste gelegde strafbare feit aan af dat de door Millecam vanuit haar kwetsbare positie gemaakte keuze, niet kan worden aangemerkt als een keuze in volle vrijheid gemaakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/78d5c2249b1e5a3ada7392cd5222faa7ea47517aa89e476a842cf438b2a8c487 | shasum -a 256