Alinea 97 Gerechtshof Amsterdam 11 januari 2011

3.10 Nu de gebrekkigheid van een produkt in art. 6:186, eerste lid BW is verbonden aan (zoals de rechtbank het terecht noemt) geobjectiveerde veiligheidsnormen en maatstaven, kan er geen bezwaar tegen bestaan dat [Geïntimeerde] en [Geïntimeerden] eerst een (eind)uitspraak nastreven waarin deze voorwaarde voor aansprakelijkheid wordt vastgesteld, alvorens de omvang van de gestelde schade tot inzet van de rechtsstrijd te maken. Zulk bezwaar kan evenmin bestaan voor zover [Geïntimeerde] en [Geïntimeerden] de mogelijkheid willen openhouden hun eis (in subsidiaire zin) op art. 6:162 BW te stoelen, zoals in de inleidende dagvaardingen (vlak boven het petitum) is opgemerkt. Het is niet ondenkbaar dat op basis van uitsluitend gegevens betreffende de eigenschappen van Vioxx, de bij Merck c.s. bestaande wetenschap daarvan, de wijze waarop zij dit medicijn op de markt heeft gebracht en de produktinformatie die zij daarbij heeft verstrekt, en dus zonder gedetailleerd inzicht in het gebruik van het medicijn door elke individuele patiënt, een oordeel kan worden bereikt over onrechtmatigheid, in de zin van art. 6:162 BW, bij het voor gebruik beschikbaar stellen van Vioxx.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/17c56e01cbe8e5cae39d062e6e71664ed402b9343ad5533271e6ab40eb77e2df | shasum -a 256