Alinea 111 Gerechtshof Amsterdam 12 mei 2011

4.1.1.1. Het Hof verwerpt de door belanghebbende in het kader van zijn primaire standpunt verdedigde stelling dat reeds uit het systeem van de wet c.q. een redelijke wetstoepassing volgt dat, indien in het kader van een ontnemingsprocedure op de voet van art. 36e Sr de (al dan niet onherroepelijk vaststaande) verplichting wordt opgelegd tot terugbetaling van het wederrechtelijk genoten voordeel, het desbetreffende voordeel niet meer in de belastingheffing mag worden betrokken. Op grond van artikel 3.14, eerste lid, aanhef en onderdeel d, Wet IB 2001 kunnen kosten en lasten die verband houden met misdrijven ter zake waarvan een belastingplichtige onherroepelijk is veroordeeld niet in aftrek worden gebracht; uit de tekst van het vierde lid, onderdeel a, van deze bepaling blijkt dat op deze hoofdregel slechts een uitzondering wordt gemaakt voor zover het de voldoening aan de Staat (of overdracht van in beslag genomen voorwerpen) betreft ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordelen. Uit de wetsgeschiedenis van deze bepaling volgt eveneens dat op grond van het vierde lid eerst een aftrekpost ontstaat in het jaar van daadwerkelijke voldoening of betaling, zij het dat onder omstandigheden – indien de wederrechtelijk genoten voordelen kwalificeren als winst uit onderneming (of resultaat uit overige werkzaamheden) – volgens de gebruikelijke regels van goed koopmansgebruik een voorziening kan worden gevormd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/759d91fa4f2ac039643079d840785f49da98960a8d6dd17f1cbe8bab0e9f2144 | shasum -a 256