Alinea 115 Gerechtshof Amsterdam 12 mei 2011

4.1.1.3. Voorts kan in dit verband worden gewezen op de toelichting zoals deze is opgenomen bij de Wet van 10 december 1992 (Stb. 1993, 11) tot verruiming van de mogelijkheden tot toepassing van de ontnemingsmaatregel. In de memorie van toelichting bij het desbetreffende wetsvoorstel is uitvoerig stilgestaan bij de fiscale gevolgen van de oplegging van een ontnemingsmaatregel en de consequenties van de omstandigheid dat deze maatregel veelal in een later jaar wordt opgelegd dan het jaar of de jaren waarin het voordeel is genoten. Uit deze toelichting blijkt dat de wetgever onder ogen heeft gezien dat – bijvoorbeeld door tariefverschillen in de relevante jaren of beperkingen in de mogelijkheid tot verliesverrekening – de uiteindelijke restituties niet behoeven overeen te stemmen met de bedragen die in eerdere jaren aan belastbaar inkomen in aanmerking zijn genomen. Naar het oordeel van het Hof geldt deze afweging van de wetgever onverkort voor de met ingang van 1997 tot stand gekomen aftrekbeperking, nu de wetgever voor wat betreft de fiscale gevolgen van een opgelegde ontnemingsmaatregel (door de aftrekuitsluiting van het eerste lid in zoverre terug te nemen in - thans - het vierde lid, onderdeel a) de vóór 1997 geldende systematiek heeft willen continueren. Het Hof verwerpt daarom tevens het argument van belanghebbende dat een redelijke wetstoepassing meebrengt dat de door hem uit de hennepkwekerij genoten voordelen niet in de belasting- en premieheffing mogen worden betrokken voor zover verliesverrekening voor hem in latere jaren niet mogelijk is (vanwege de beperkte termijn van achterwaartse verliesverrekening en zijn aanzienlijk lagere belastbare inkomen in latere jaren). De relevante passages uit de genoemde memorie van toelichting luiden als volgt (Kamerstukken II 1989/90, 21 504, nr. 3, blz. 80-81):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/759d91fa4f2ac039643079d840785f49da98960a8d6dd17f1cbe8bab0e9f2144 | shasum -a 256