Alinea 128 Gerechtshof Amsterdam 12 mei 2011

4.1.2.3. Het Hof is van oordeel dat de rechtbank terecht en op goede gronden heeft beslist dat de door belanghebbende bepleite interpretatie van het Besluit – die neerkomt op een feitelijke ‘una via’-regeling – geen steun vindt in de bewoordingen en de strekking van dit Besluit. Het Hof maakt deze beslissing en de daartoe gebezigde gronden tot de zijne. Het Hof voegt daar nog aan toe dat de paragraaf 2.3 van het Besluit niet uitsluitend is gericht tot de inspecteur, maar tot ‘de Belastingdienst’ als geheel (en daarmee bijvoorbeeld ook tot de ontvanger), en dat de bewoordingen ervan veeleer wijzen op noodzakelijk geachte afstemming tussen OM en Belastingdienst om wederrechtelijk genoten voordelen zo efficiënt mogelijk ‘af te romen’ en aan de hand van dat uitgangspunt te beoordelen welk instrumentarium wordt gekozen, waarbij ook de mogelijkheid van een combinatie van belastingheffing en ontneming wordt vermeld. Hieraan kan belanghebbende dus niet het recht ontlenen dat een keuze zou moeten worden gemaakt, in welk stadium dan ook, tussen belastingheffing en ontneming.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/759d91fa4f2ac039643079d840785f49da98960a8d6dd17f1cbe8bab0e9f2144 | shasum -a 256