Alinea 145 Gerechtshof Amsterdam 12 mei 2011

4.5. Met betrekking tot het aantal oogsten in 2004 oordeelt de rechtbank als volgt. In de berekening zoals door eiser is overgelegd met betrekking tot het energieverbruik per oogst heeft eiser onder meer vermeld dat er een oogst heeft plaatsgevonden in december 2003 en één in april 2004. Ter zitting heeft eiser verklaard dat de eventuele inkomsten uit deze twee oogsten in beginsel in 2004 zouden moeten zijn gerealiseerd. Eiser heeft zich ter zitting echter op het standpunt gesteld dat één van deze twee oogsten is mislukt. Dat acht de rechtbank niet aannemelijk. In zijn eigen opstelling heeft eiser immers aangegeven dat beide oogsten gelukt waren. De rechtbank gaat bij de berekening van het genoten voordeel derhalve uit van de opbrengst van twee geslaagde oogsten in 2004. Voor zover eiser heeft willen stellen dat verweerder ten onrechte is uitgegaan van een kwekerij met 270 benutte potten en aldus is uitgegaan van een te hoog aantal planten is de rechtbank van oordeel dat eiser, tegenover het gemotiveerde standpunt van verweerder, met deze enkele (blote) stelling niet overtuigend heeft aangetoond dat uitgegaan dient te worden van een geringer aantal potten. De rechtbank wijst hierbij op de verklaring van de verbalisanten van de politie [Z] van 1 december 2005 dat zij 270 potten op de zolderkamer van de woning van eiser hebben aangetroffen. Overigens heeft eiser niet aangetoond dat de inkomsten uit de hennepkwekerij tot een te hoog bedrag zijn vastgesteld. Het feit dat eiser zich bij handhaving van de aanslagen gedwongen ziet een procedure op grond van artikel 577b van het Wetboek van Strafvordering te starten kan voor de fiscale procedure niet tot een ander oordeel leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/759d91fa4f2ac039643079d840785f49da98960a8d6dd17f1cbe8bab0e9f2144 | shasum -a 256