Alinea 57 Gerechtshof Amsterdam 27 december 2011

3.10. Meuwissen, de door Generali ingeschakelde verkeers-ongevallendeskundige, heeft de door [appellant] gestelde toedracht van het ongeval in twijfel getrokken. Hij heeft in zijn rapport van 18 september 2007 geconcludeerd dat, indien [appellant] onmiddellijk voor het ongeval met een snelheid van 30 km/u reed, zijn snelheid na de botsing met de Mercedes iets meer dan 45 km/u moet zijn geweest, hetgeen gelijk is aan 12,5 meter per seconde zodat [appellant] – gelet op de afstand tot de boom van 5 à 6 meter - geen tijd meer heeft gehad om te remmen. Dat leidt tot een botssnelheid met de boom van 45 km/u, welke met zekerheid niet past bij het beeld van de frontschade. Wartenbergh, de ongevallendeskundige die door [appellant] is ingeschakeld, heeft in zijn rapport van 26 mei 2008 de conclusies van Meuwissen zoals hiervoor weergegeven op zichzelf bevestigd. Wartenbergh heeft daarbij aangegeven dat het, met een zekere afwijking van de snelheid en afstand zoals door [appellant] verklaard, theoretisch mogelijk is om tot reële scenario’s te komen. Hij heeft twee scenario’s uitgewerkt die uitgaan van een snelheid, voor het ongeval, van 20 km/u, een afstand tot de boom van 10 meter en met twee varianten in de remvertraging. Beide varianten gaan ervan uit dat [appellant] tijdens de aanrijding met de Mercedes al remde en daarna is blijven remmen. [appellant] heeft de twijfel die het rapport van Meuwissen doet ontstaan over het waarheidsgehalte van zijn verklaring, daarmee niet weggenomen. Wartenbergh heeft slechts aangegeven en doorgerekend dat de twee scenario’s theoretisch mogelijk zijn, maar het hof is van oordeel dat die scenario’s, gelet op de verklaring van [appellant] zoals hiervoor weergegeven, niet voor de hand liggen laat staan dat is bewezen dat een ervan zich in feite heeft voorgedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08e4bb8504f8897e3424e5b928951454c2e98d120bb0fd031fe3092104ef1365 | shasum -a 256