Onder 3.13. Gerechtshof Amsterdam 18 december 2012

Voor de beoordeling van dit beroep op verjaring is het van belang vast te stellen dat in deze zaak het verjaringsregime van artikel 3:307 BW van toepassing is. De oorspronkelijke vordering van Defam is namelijk een vordering uit overeenkomst en voor de vordering op grond van artikel 1:102, tweede zin, BW geldt geen ander verjaringsregime dan voor die van de oorspronkelijke vordering. De verjaringstermijn van vijf jaar van artikel 3:307 BW begint te lopen vanaf de dag volgende op het moment van opeisbaarheid van de vordering. Voor de vordering op [geïntimeerde] uit hoofde van artikel 1:102, tweede zin, BW moet het aanvangstijdstip van de verjaring worden vastgesteld op het moment van ontbinding van de huwelijksgemeenschap (vgl. HR 8 januari 2010, NJ 2010/155), in dit geval de datum van ontbinding van het huwelijk op 1 juli 2004. Tenzij de verjaring daarvoor is gestuit, zou de verjaringstermijn van deze vordering derhalve zijn voltooid op 1 juli 2009. Vóór die datum is de inleidende dagvaarding uitgebracht. In het onderhavige geval is de vraag of het uitbrengen van de inleidende dagvaarding de verjaring heeft gestuit. Uit het verweer van [geïntimeerde] moet worden afgeleid dat zij van mening is dat Defam door de aanvulling van de grondslag van haar vordering een nieuwe rechtsvordering heeft ingesteld en dat voor de vraag of zij tijdig is ingesteld, het tijdstip van de eisvermeerdering beslissend is (en niet dat van de rechtsingang). Het hof overweegt daarover als volgt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aa76c8307c6329bde4ca7e162e8e32c9dd8508f899d4c4fc161a550c72f29c56 | shasum -a 256