Alinea 151 Gerechtshof Amsterdam 7 juni 2012

4.7.2. Uit hetgeen door partijen over en weer naar voren is gebracht en uit hetgeen overigens uit de gedingstukken blijkt, leidt het Hof (in zoverre met de rechtbank) af dat het besluit van belanghebbende om in ([Q] en) [R] en, voorts, in [S] en [T] te investeren, een zakelijke beslissing was, gebaseerd op de verwachtingen die eind 2000 gerechtvaardigd leken doordat [S] en [R] haar STE-vergunningen hadden verkregen en [R] onder meer haar nieuwe werkwijze voor het samenstellen van een financieel totaalpakket voor particuliere cliënten (de [R] Vermogensplanner en later ook de [R] Hypotheek), via tussenpersonen als [T], zou kunnen gaan ‘uitrollen’. Belanghebbende heeft in dit verband ter zitting van 26 januari 2011 (nogmaals) bevestigd dat de beslissing om gelden aan [R] ter beschikking te stellen niet los kan worden gezien van de verkrijging van de aandelen in deze vennootschap (en in [S] en [T]), door middel van de samenwerking met [B] en [C] via [Q]. Het Hof volgt belanghebbende hierin. Ook de inspecteur heeft zich in hoger beroep alsnog op het standpunt gesteld dat het motief van de investering, inclusief de geldverstrekking, van belanghebbende in [R] zakelijk was. Voorts is niet in geschil dat van enige vorm van gelieerdheid tussen belanghebbende/[Q] en [R] (en [T]/[S]) op het moment waarop belanghebbende haar besluit om in de laatstgenoemde vennootschappen te investeren, heeft genomen, geen sprake was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa79aedc8326791a0035a9e5dc13197efdad436e300d698c00ad81ac3d735acd | shasum -a 256