Alinea 177 Gerechtshof Amsterdam 7 juni 2012

4.12.4. Dat daarvan in het onderhavige geval sprake was, is naar het oordeel van het Hof door belanghebbende niet overtuigend aangetoond. Weliswaar acht het Hof aannemelijk dat de activiteiten van [R] in zekere mate feitelijk afhankelijk waren van de STE-vergunning van [S], doch niet is overtuigend aangetoond dat de enkele intrekking van die vergunning onherroepelijk tot de ondergang en staking van de onderneming van [R] zou (moeten) leiden. Immers, toen in december 2001 (naar het Hof vaststelt:) fundamentele onzekerheid bestond over het antwoord op de vraag of de AFM de vergunning van [S] wel of niet zou intrekken, heeft [R] nog besloten om haar vermogensbeheeractiviteiten bij een andere vermogensbeheerder dan [S] onder te brengen, al dan niet als gevolg van het feit dat de AFM had aangekondigd voornemens te zijn haar vergunning als cliëntenremisier in te trekken en al dan niet in samenhang met het feit dat [S] op 24 december 2001 had besloten om die activiteiten per 18 januari 2002 stop te zetten en de betreffende cliëntenportfolio aan een derde over te dragen. Eerst in januari/februari 2002 is (niet alleen de STE-vergunning van [S] ingetrokken, maar ook) [R] als cliëntenremisier uit de STE-registers geschrapt. Zo al een datum kan worden aangewezen waarop kan worden geoordeeld dat zo goed als zeker is geworden dat de verplichtingen van [R] uit hoofde van de onzakelijke leningen niet zouden worden voldaan, dan valt die datum naar ’s Hofs oordeel derhalve (mogelijk in 2002 doch) - in elk geval - niet in 2001. Belanghebbende heeft het tegendeel althans niet overtuigend aangetoond. Mitsdien kunnen de door belanghebbende aan [R] verstrekte gelden niet geacht worden ultimo 2001 het vermogen van belanghebbende definitief te hebben verlaten en zijn dier vorderingen op [R] ook in fiscale zin op dat moment als zodanig blijven bestaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa79aedc8326791a0035a9e5dc13197efdad436e300d698c00ad81ac3d735acd | shasum -a 256