Alinea 55 Gerechtshof Amsterdam 10 juli 2012

4.10 Met de grieven 3 en 4 in het principaal hoger beroep richt SdB zich tegen het oordeel van de rechtbank over de bewijslastverdeling en de werking van het bewijsrecht in dit verband. Het hof overweegt daarover als volgt. VEB legt aan haar vorderingen ten grondslag dat SdB de informatie over het bod van Jumbo onverwijld openbaar had moeten maken, omdat het hierbij koersgevoelige informatie betrof die recht¬streeks betrekking had op SdB. VEB beroept zich daarmee op de rechtsgevolgen van de verplichting die op SdB rustte op grond van artikel 5:25i lid 2 Wft. Nu SdB zich daar¬tegenover beroept op de bevoegdheid tot uitstel ingevolge artikel 5:25i lid 3 Wft, is het aan haar om te stellen en - in geval van gemotiveerde betwisting door VEB - te bewijzen dat aan de voor¬waarden voor dat beroep is voldaan. Dat geldt dus ook voor de voorwaarde dat SdB de vertrouwelijkheid van de informatie kon waarborgen. Voor een voldoende betwisting is in dit verband wel vereist dat VEB concrete feiten en omstandig¬heden stelt waaruit kan worden afgeleid dat de vertrouwelijkheid niet (langer) was verzekerd, en dat zij haar stellingen dienaangaande genoegzaam onderbouwt. Dit laatste geldt te meer in het geval wordt aangenomen dat SdB op zichzelf heeft voldaan aan de vereisten om de vertrouwelijkheid van de informatie te waarborgen als genoemd in artikel 4 lid 2 van het Besluit uitvoeringsrichtlijn transparantie uitgevende instellingen Wft (Besluit van 16 december 2008, Stb. 2008, 578). Zie hierna r.o. 4.12 en 4.13. Anders dan de rechtbank, ziet het hof geen reden om ook bewijs te verlangen in het geval de stellingen van SdB door VEB hieromtrent niet zouden zijn betwist, op de grond dat het beoogde rechtsgevolg (het recht op uitstel van openbaarmaking) niet ter vrije bepaling van partijen zou staan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf348352c0ad17b6505f40cf73a2fafc1f4e6e2dd9ea1a4dcffd3d17fdbc1f05 | shasum -a 256