Alinea 41 Gerechtshof Amsterdam 23 oktober 2012

2.3. Aan hun onder 1.3 vermelde incidentele vorderingen leggen de Staat c.s., kort gezegd, ten grondslag dat FortisEffect c.s. hun betoog in hoger beroep in belangrijke mate doen steunen op (door hen in het geding gebrachte gedeelten van) de verslagen van de voor de Commissie De Wit gehouden openbare verhoren en daarop in hun memorie van grieven veelvuldig uitdrukkelijk of impliciet een beroep doen. Dusdoende hebben FortisEffect c.s. volgens de Staat c.s. de informatie die naar voren komt uit de verslagen van die verhoren in strijd met het bepaalde in artikel 30 van de Wet op de parlementaire enquête 2008 (WPE 2008) als bewijs gebruikt. Omdat het onmogelijk is vast te stellen welke feiten en stellingen FortisEffect c.s. aan de verslagen van de verhoren ontlenen en welke niet, is het voor de Staat c.s. thans niet mogelijk daarop te reageren zonder hetzij zelf – in strijd met art. 30 WPE 2008 – een beroep op die verslagen te doen hetzij de onjuistheid of onevenwichtigheid van die informatie niet met een beroep op die verslagen te kunnen aantonen. Om die reden kan volgens hen niet worden volstaan met het terugnemen van de producties 78 en 79, maar dient de memorie van grieven te worden geschoond van alle verwijzingen naar en alle informatie die volgt uit de verslagen. Verder betogen de Staat c.s., zakelijk, dat op hun incidentele vorderingen eerst en vooraf dient te worden beslist in de zin van artikel 209 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c7a866ac2e75ea55b8275aad3a13a96a882a124446320c2a4b8a92079c497827 | shasum -a 256