Alinea 46 Gerechtshof Amsterdam 30 oktober 2012

4.4. Het hof oordeelt als volgt. Volgens de gebruikelijke normen dient bij de vaststelling van de behoefte van kinderen te worden uitgegaan van het netto-gezinsinkomen ten tijde van het verbreken van de samenleving van partijen. Dat komt dus neer op het inkomen eind 2006. Volgens de man was zijn inkomenssituatie toen niet wezenlijk anders dan eind 2008. Ter zitting in hoger beroep heeft hij echter verklaard dat hij in de jaren tot en met 2007 hoge rekening-courantopnamen uit [onderneming a] dan wel haar beide werkmaatschappijen heeft gedaan. Desgevraagd kon de man niet aangeven hoe hoog die opnames zijn geweest, maar volgens zijn eigen stelling hebben die opnames geleid tot een aanslag inkomstenbelasting van de fiscus over 2007 van circa € 84.041,-, op basis van een belastbaar inkomen in box 1 van € 168.844,-. Daaruit leidt het hof af dat die opnames aanzienlijk zijn geweest en hebben bijgedragen aan de welstand waarin het gezin destijds placht te leven. Onder deze omstandigheden acht het hof het redelijk om voor het netto-gezinsinkomen uit te gaan van het door de vrouw gestelde bedrag van € 6.000,-. Uit de toenmalige tabel “Eigen aandeel kosten van kinderen” volgt dan een maandelijkse behoefte van € 795,-, zijnde in 2010 geïndexeerd € 879,14. Nu de vrouw echter zelf uitgaat van een lagere behoefte van € 825,50 per maand zal ook het hof daarvan uitgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f01fcbe08c46e09933cc78ff2e41d43c3a63497105eb9820bc09cd9b06afd97 | shasum -a 256