Onder 5.1.6. Gerechtshof Amsterdam 27 juni 2013

Gelet op het onder 5.1.3 beschreven toetsingkader is het Hof daarom van oordeel dat de onderhavige toernooivariant als afzonderlijk spel moet worden getoetst aan de definitie van artikel 2, eerste lid, onderdeel a, Wet KSB en dat hierbij alle spelronden tezamen moeten worden beoordeeld, vanaf de eerste spelronde (waarin de plaats van de spelers aan een van de tafels door loting wordt aangewezen) tot en met de finaleronde (aan de “finaletafel”), waarin het uitsluitend nog gaat om het bepalen van de rangorde van de toe te kennen prijzen. Getoetst moet immers worden in welke mate kansbepaling een rol speelt bij de uiteindelijk behaalde prijs. Aangezien getoetst dient te worden aan de wijze waarop het aldus afgebakende spel in de praktijk pleegt te worden gespeeld, dient te worden onderzocht of en zo ja, welk percentage van de deelnemers die daadwerkelijk aan dergelijke meerdaagse toernooien plegen deel te nemen (en dus niet: alle potentiële deelnemers die op de hoogte zijn van de spelregels van de toernooivariant, zoals de inspecteur heeft verdedigd) het effect van de kansbepaling (de ‘toevalsgenerator’) op de aanwijzing van de winnaars in overwegende mate ongedaan kan maken. Het Hof acht aannemelijk dat de hiervoor relevante meerdaagse toernooien worden gespeeld op de wijze zoals belanghebbende die ter zitting in hoger beroep op hoofdlijnen heeft beschreven, zoals weergegeven onder 2.3.5. Hieruit volgt dat het toernooien betreft waarvoor zich doorgaans honderden spelers hebben ingeschreven en waarbij uiteindelijk ongeveer 10% tot 15% van de deelnemers een prijs behaalt. De hiervoor beschreven toets dient te worden toegepast op de volledige groep spelers die aan het toernooi heeft deelgenomen, ook de spelers die in de eerste spelronde reeds zijn afgevallen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5a511ef4d5d7c8b211552b52fad64d0cc0598b46574278fd217a6e401ebd878d | shasum -a 256