Onder 3.15. Gerechtshof Amsterdam 13 augustus 2013

De gepensioneerden voeren in de toelichting op hun vijfde grief nog aan dat zij of een aantal van hen bepaalde stukken niet hebben ontvangen omdat zij ofwel reeds uit dienst waren ofwel nog niet gepensioneerd waren. Dat kan hen echter niet baten. Aan de betaling van de bijdrage op zichzelf kunnen zij immers, zoals hiervoor overwogen, die stukken weggedacht, niet de gerechtvaardigde verwachting ontlenen zoals door hen gesteld. De stelling dat zij of een deel van hen pas kennis namen van de seniorengids 2003 nadat zij al vele jaren een bijdrage van de bank ontvingen, kan hen evenmin baten. In ieder geval kan de inhoud van die gids, waarin de bank verwijst naar de cao en zich bovendien het recht voorbehoudt de onderliggende regelingen te wijzigen, niet bijdragen aan het door hen gestelde gerechtvaardigde vertrouwen dat sprake is van een onvoorwaardelijke en levenslange bijdrage. Voor zover de gepensioneerden in de toelichting op grief 5 nog betogen dat de personeelsgids 2001 een ongeclausuleerd recht op een bijdrage geeft en slechts voor de hoogte daarvan verwijst naar de cao, volgt het hof hen niet in deze lezing. In die gids valt immers niets te lezen over een ongeclausuleerd recht op een bijdrage, nog daargelaten dat de gepensioneerden geen rechtstreeks beroep op dit stuk doen maar slechts beweren dat dit stuk ‘de regeling bevestigt’. Dat de regeling voor gepensioneerden op onderdelen afwijkt van de regeling voor actieve medewerkers geeft evenmin voldoende aanleiding voor het aannemen van een gerechtvaardigd vertrouwen. Dat de gepensioneerden geen tegemoetkoming ontvangen in de kosten voor een aanvullende verzekering, zoals zij bij pleidooi nog hebben aangevoerd, doet onvoldoende af aan de essentie dat de bijdrage voor gepensioneerden is afgeleid van de bijdrage voor werknemers op grond van de cao.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/df8bb5bd17185ac30a0e100ebb92ff773716a62311c1f9608046e7ebdd13f61a | shasum -a 256