Alinea 59 Gerechtshof Amsterdam 7 mei 2013

3.25 Om de beleggingsdoelstellingen te kunnen realiseren, heeft het Garantiefonds volgens Aegon belegd in obligaties en opties. De obligaties dienden ter afdekking van de garantiewaarde op de overeengekomen einddatum. De obligaties, zoals zero coupon staatsobligaties, werden zo ingekocht dat deze na vijf jaar een bedrag vertegenwoordigden dat gelijk was aan de aankoopprijs van de participaties (en dus gelijk aan de leningen). Het Garantiefonds maakte bij sommige portefeuilles ook gebruik van opties die obligaties nabootsten of simuleerden, zogenoemde synthetische obligaties. Naast de (synthetische) obligaties sloot Aegon opties die de koersontwikkeling van de samengestelde index volgden. Die opties waren zo gestructureerd dat deze aanspraak gaven op een resultaat dat gelijk is aan de stijging van de samengestelde index gedurende de looptijd van 5 jaar. Dit bracht onder andere mee dat als de samengestelde index niet was gegroeid, deze opties na afloop van het Sprintplan geen waarde vertegenwoordigden. Als gevolg van het feit dat de garantiewaarde was afgedekt met de aankoop van (sythetische) obligaties, die alleen op de einddatum resulteerden in een aanspraak die gelijk was aan het bedrag van de leningen en de waarde van de opties pas na vijf jaar gelijk was aan de stijging van de index, was de tussentijdse waarde van deze ‘effecten’ lager dan de garantiewaarde vermeerderd met de stijging van de gekozen indices. De waarde groeide gedurende de looptijd van het Sprintplan volgens Aegon wel aan. De tussentijdse waarde van de effecten is nooit lager geweest dan 80,9% van de aankoopprijs van de participaties, aldus nog steeds Aegon.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33115b67c48adbbfb7dac5178b1e97d6e3d208da33c7badc16eb987e5fba4a60 | shasum -a 256