Onder 4.4. Gerechtshof Amsterdam 2 januari 2014

“5.1. Nu het beroep gegrond is, heeft eiseres in beginsel recht op een proceskostenvergoeding. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat eiseres in dit specifieke geval niet in aanmerking komt voor een proceskostenvergoeding omdat eiseres de studie Privaat- en Fiscaal recht volgt aan de Universiteit van [Z], en dat daarom bijstand in deze zaak voor haar niet nodig was. De rechtbank begrijpt dat verweerder zich op het standpunt stelt dat er in het onderhavige geval geen sprake is van redelijkerwijs noodzakelijke kosten, althans dat het inroepen van rechtsbijstand door een derde in dit geval niet redelijk was. Ingevolge artikel 8:75, eerste lid, van de Awb komen voor een proceskostenveroordeling in aanmerking de kosten die een partij redelijkerwijs heeft moeten maken. In de woorden “redelijkerwijs heeft moeten maken” wordt blijkens de memorie van toelichting bij dit wetsartikel (Tweede Kamer, 1991-1992, 22 495, nr. 3, bladzijde 154) tot uitdrukking gebracht dat niet slechts de kosten zelf redelijk moeten zijn om voor vergoeding in aanmerking te komen, maar ook dat het inroepen van rechtsbijstand redelijk moet zijn geweest. De rechtbank ziet in de enkele omstandigheid dat eiseres Privaat- en Fiscaal recht studeert echter geen aanleiding om te oordelen dat het inroepen van rechtsbijstand in het onderhavige geval niet redelijk was, immers een studerende is nog niet volleerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7e402b2ab684a090bcebd1568f23d7f8fd0e4e2d7427619729b63cedb52bffae | shasum -a 256