Onder 3.22. Gerechtshof Amsterdam 30 september 2014

Deze grief gaat niet op. Weliswaar heeft [appellante] ter onderbouwing van haar stelling dat [geïntimeerde] zich schuldig heeft gemaakt aan wanbeleid ook andere feiten genoemd die volgens haar tot die conclusie moeten leiden, maar [appellante] heeft niet geconcretiseerd, behoudens de hierna te bespreken uitzondering, in hoeverre die andere feiten hebben geleid tot de schade die zij vordert. Slechts voor zover [appellante] stelt dat [geïntimeerde] wanbeleid heeft gepleegd doordat hij [appellante] zogenoemde “operationele kosten” ten behoeve van [X] heeft laten voorschieten, in welk verband [appellante] (in haar akte overlegging producties tevens wijziging/vermindering van eis van 19 februari 2014 onder 18 e.v.) het bedrag van € 245.866,26 heeft genoemd, vordert zij dat bedrag als door haar als gevolg daarvan geleden schade. Het hof is van oordeel dat die vordering niet toewijsbaar is. De door [appellante] gestelde schadepost is door [geïntimeerde] (overigens al in eerste aanleg, toen zij door [appellante] nog op € 300.189,11 was begroot) gemotiveerd betwist en [appellante] heeft weliswaar bij de akte van 19 februari 2014 de post alsnog van een specificatie voorzien maar niet met onderliggende stukken gestaafd. Daarnaast heeft de curator in het faillissement van [X], zoals [appellante] in voornoemde akte vermeldt, slechts twee kostenposten erkend, maar van die kostenposten kan wegens het ontbreken van onderliggende stukken niet met zekerheid worden vastgesteld of de kosten zijn gemaakt vóór of na de op non-actiefstelling van [geïntimeerde], eind 2010. Reeds dit staat eraan in de weg dat deze schadepost wordt toegewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b036eabcc4227c91e879b375cdb86d0696c403cb3b787be31a8aeeef72220598 | shasum -a 256