Onder 4.2.2. Gerechtshof Amsterdam 2 oktober 2014

De heffingsambtenaar heeft deze standpunten van belanghebbende betwist. Volgens hem heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat de woning een unieke woning is, waarvan de waardevaststelling heeft plaatsgevonden op basis de best mogelijke vergelijkingsobjecten. Deze objecten zijn alle voldoende vergelijkbaar, en door middel van de in het taxatierapport opgenomen waardeopbouw is voldoende inzichtelijk gemaakt op welke wijze rekening is gehouden met de verschillen tussen de vergelijkingsobjecten en de woning, zo stelt de heffingsambtenaar. Zowel de woning als de vergelijkingsobjecten zijn aan de hand van dezelfde methode op hun bruto-inhoud gewaardeerd; met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten is afdoende rekening gehouden, doordat voor de woning een aanzienlijk lagere waarde per m³ is gehanteerd. Op zich stelt belanghebbende terecht dat de woning (vanwege de status als gemeentelijk monument) niet gesloopt mag worden, maar belanghebbende miskent met haar stelling dat het bij de waardevaststelling gaat om de waarde van het samenstel van grond en opstal, en dat dat alleen de vaststelde eindwaarde in geding is. Ook de in de grondstaffels opgenomen rekenkundige vergelijkingen zijn volgens de heffingsambtenaar correct. Wel bevat het taxatierapport een fout: de voor het resterende gedeelte van het perceel van 1.495 m² vermelde totaalwaarde (€ 373.500) is juist, maar de erbij vermelde waarde van € 100 per m² is onjuist; daarvoor moet € 250 per m² worden gelezen. Dat de laatstgenoemde waarde per vierkante meter juist is, blijkt volgens de heffingsambtenaar uit de waardeopbouw van de grond van het vergelijkingsobject [d-straat 1]. Het op het perceel met kavelnummer [2222] rustende erfdienstbaarheid vormt in het onderhavige geval geen waardeverminderende omstandigheid, zo stelt de heffingsambtenaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/77b746bb6a0d08549ab4953864abac9c4f581f61320939c5b14d3ac42dead610 | shasum -a 256