Onder 4.7.1. Gerechtshof Amsterdam 2 oktober 2014

Ter zake van de vraag of de heffingsambtenaar zich bij de waardevaststelling voldoende rekenschap heeft gegeven van de verschillen in oppervlakte, ligging en gebruiksmogelijkheden tussen de vergelijkingsobjecten en de woning, oordeelt het Hof als volgt. De heffingsambtenaar heeft hierover verklaard dat hij hiermee op de juiste wijze rekening heeft gehouden, door de in het taxatierapport vermelde grondstaffel te hanteren. Door deze grondstaffel wordt rekening gehouden met de zogenoemde wet van het afnemend grensnut: hoe groter de kavel, hoe lager de gemiddelde prijs per vierkante meter. Zoals vermeld onder 4.2.2, bevat het taxatierapport in dit opzicht volgens de heffingsambtenaar een verschrijving: ter zake van de woning moet het perceelgedeelte van 1.495 m² volgens de heffingsambtenaar worden gewaardeerd tegen € 250 per vierkante meter, waarbij de heffingsambtenaar heeft verwezen naar de voor het vergelijkingsobject Eewigelaan 20 gebruikte grondstaffel. Deze grondstaffel bevat evenwel (in tegenstelling tot de voor de woning gehanteerde staffel) vier categorieën, waarbij aan de restgrond (de vierde categorie van de staffel) een waarde is toegekend van € 100 per m². Hierover heeft de heffingsambtenaar verklaard dat deze restgrond bosgrond betreft en dat belanghebbende op zich terecht stelt dat het door haar vermelde perceel [2222] bij de woning (groot 690 m²) eveneens bosgrond betreft waarop volgens het vigerende bestemmingsplan niet gebouwd mag worden, maar dat bij de waardering rekening gehouden moet worden met de mogelijkheid dat de gemeente in de toekomst vrijstelling zal verlenen van het bestemmingsplan. Desgevraagd heeft de heffingsambtenaar verklaard dat niet is uitgesloten dat indien er in de toekomst ontheffing wordt gevraagd, een dergelijke ontheffing zal worden verleend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/77b746bb6a0d08549ab4953864abac9c4f581f61320939c5b14d3ac42dead610 | shasum -a 256