Onder 3.2 Gerechtshof Amsterdam 4 november 2014

[appellant] heeft dit geding ingeleid met een primaire vordering strekkende tot verklaring voor recht dat de leaseovereenkomst bij de brief van 2 februari 2005 door [echtgenote] rechtsgeldig is vernietigd en tot veroordeling van Dexia om al hetgeen door [appellant] op grond van de leaseovereenkomst aan Dexia is betaald, terug te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 16 februari 2005. De kantonrechter heeft aan de stellingen van Dexia, waaronder de stelling dat de termijnbetalingen zijn gedaan vanaf een zogenoemde en/of rekening ten name van [appellant] en [echtgenote], een bewijsvermoeden ontleend dat [echtgenote] op of omstreeks de ontvangstdatum van het oudste bankafschrift kennis heeft gekregen van het bestaan van de leaseovereenkomst en heeft [appellant] toegelaten tot tegenbewijs. De kantonrechter heeft, na bewijslevering door het horen van [appellant] en [echtgenote] als getuigen, [appellant] niet geslaagd geoordeeld in het van hem verlangde bewijs, heeft aangenomen dat [echtgenote] op of omstreeks de datum van het oudste bankafschrift kennis heeft gekregen van de leaseovereenkomst - oftewel kennelijk vanaf op of omstreeks de datum van de leaseovereenkomst (13 oktober 2000) - en heeft het verjaringsverweer van Dexia gehonoreerd en de primaire vordering van [appellant] afgewezen. Tegen deze beslissing heeft [appellant] acht grieven geformuleerd die alle erover klagen dat de rechtbank ten onrechte heeft aangenomen dat ten tijde van de vernietigingsbrief van 2 februari 2005 de bevoegdheid van [echtgenote] om de leaseovereenkomst op de voet van art. 1:89 BW te vernietigen was verjaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/322e793c3eabcbba3bf7653911cda29356410660779ee1b7f003dd3930c1eba9 | shasum -a 256