Onder 4.1.7. Gerechtshof Amsterdam 18 december 2014

Het beroep van belanghebbende op de in 4.3 van de uitspraak van de rechtbank vermelde passage uit de Nota kostentoerekening (hierna: de passage) doet naar ’s Hofs oordeel aan het vorenoverwogene niet af. Het Hof stelt daarbij voorop dat de heffingsambtenaar tegenover de betwisting van belanghebbende onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de voor 2010 vastgestelde tarieven niet meer waren vastgesteld op basis van achterhaalde calculaties, zoals hij in zijn nadere stuk van 2 oktober 2014 heeft betoogd. Het Hof neemt dus de feitelijke juistheid van de passage tot uitgangspunt. De heffingsambtenaar heeft echter, door belanghebbende onvoldoende gemotiveerd betwist, gesteld dat de Nota kostentoerekening een kaderstellend document ten behoeve van besluitvorming door de gemeenteraad is. Bezien in deze context, en gelet op de toelichting die ter zitting namens de heffingsambtenaar op de passage is gegeven, acht het Hof aannemelijk dat daarmee niets anders is bedoeld dan dat de kostprijscalculatie die in het verleden is gemaakt ter vaststelling van de tarieven van de afzonderlijke in de Verordening opgenomen rechten, niet meer in de gemeentelijke administratie terug te vinden is en dat het wenselijk is een nieuwe, op actuele gegevens gebaseerde, calculatie te maken. Met de heffingsambtenaar is het Hof van oordeel dat dit niet afdoet aan de inzichtelijkheid en de validiteit van het Kostenmodel, omdat de daarin opgenomen opbrengstramingen (in wezen: de vermenigvuldiging van het gegeven tarief met het geschatte volume) het mogelijk maken om per productgroep te toetsen hoe de geraamde opbrengsten zich verhouden tot de geraamde kosten en of de zogenoemde opbrengstlimiet, beoordeeld op het niveau van de Verordening als geheel, wordt overschreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a084f150d228c842a13f1c4207b88cad5f95a35ab27a6fbc280dbf2a68501122 | shasum -a 256