Onder 3.5. Gerechtshof Amsterdam 31 maart 2015

Het hof sluit zich aan bij hetgeen de rechtbank dienaangaande in haar eindvonnis onder 2.3 heeft overwogen. Uit de faxbrief van Dresdner Bank aan Siemens van 5 april 1993 valt op te maken dat de L/C geldig was tot 31 december 1989 ( gültig bis bzw. fällig am 31.12.1989 ) en dat de oorspronkelijk looptijd derhalve was verlengd. Ook het hof leidt uit dit faxbericht af dat er met betrekking tot het tijdig verstrekken van de vereiste documenten geen problemen bestonden en dat de Dresdner Bank op grond van de aan haar verschafte Dokumenteneinreichungen doende was inningspogingen te verrichten die niet zijn gelukt om redenen die met de (volledigheid van) de door Siemens verschafte documenten en het tijdstip van de verstrekking daarvan niets te maken hadden. De rechtbank wijst in dit verband terecht op artikel 16 van de op de L/C toepasselijke Uniform Customs and Practice for Documentary Credits van 1983. Daaruit volgt dat de uitgevende bank een redelijke termijn heeft om de documenten te onderzoeken en deze vervolgens te aanvaarden en/of te weigeren (sub c) en dat zij indien zij besluit deze te weigeren daarvan de begunstigde zonder vertraging mededeling moet doen (sub d) zulks op straffe van verval van het recht om zich op de ontoereikendheid van de documenten te beroepen (sub e).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff352bb06db3cea264e336aaadce9d2435f72511abdfa939826c8148813fc1ec | shasum -a 256