Onder 3.4. Gerechtshof Amsterdam 7 juli 2015

Mr. Dekker heeft daartegenover aangevoerd dat hij de rechtsgeldigheid van de verpandingen betwist. Niet alleen druist de ketenverpanding in tegen het verbod op herverpanding (artikel 3:242 BW), maar ook betwist hij de authenticiteit en de rechtsgeldigheid van de pandlijsten (bijlagen 1 -11 en productie Q) en de als productie P overgelegde vaststellingsovereenkomst. Daarnaast voert hij aan dat de door [X] en/of [y] gecontroleerde vennootschappen veelvuldig gebruik maken van een carrousel van intercompany vorderingen en bijbehorende verpandingen in een poging om door mededeling daarvan op het laatste moment schuldeisers op afstand te houden en faillissementsaanvragen te frustreren. Mr. Dekker is van mening dat de pandrechten die gevestigd zijn nietig zijn vanwege de onzedelijke strekking (artikel 3:40 BW) dan wel misbruik van bevoegdheid ex artikel 3:13 BW opleveren. Voorts voert mr. Dekker in het geval het hof mocht oordelen dat van een rechtsgeldige ketenverpanding sprake is, aan dat de pandgever (in casu Rondenborch) bevoegd is gebleven het faillissement aan te vragen nu artikel 3:246 BW de pandhouder alleen bevoegdheden toekent die noodzakelijk zijn voor het uitoefenen van zijn positie als zekerheidsgerechtigde. Omdat de faillissementsprocedure niet is gericht op inning van een verpande vordering waarvoor het pandrecht tot waarborg strekt, dient te worden aangenomen dat de bevoegdheid om het faillissement aan te vragen bij de pandgever is gebleven. Ten slotte heeft mr. Dekker aangevoerd dat Crescendo Belgium N.V. haar pandrecht kan uitwinnen tot slechts € 32.130,34, terwijl de vorderingen van Rondenborch op SCPD en CIG III een veelvoud hiervan bedragen, waardoor Rondenborch bevoegd is gebleven tot een faillissementsaanvraag in verband met het onbetaald laten van het restant van die vorderingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0a527b21a5a98624dbdfb947a83526c62c9a21d011a11ff9079acb72826f045e | shasum -a 256