Onder 5.2. Gerechtshof Amsterdam 25 augustus 2015

In hoger beroep hebben de notaris en de kandidaat-notaris aangevoerd dat zij wel degelijk hebben voldaan aan hun zorg- en informatieplicht. Zij hebben klaagster en de man, na eerst te hebben gevraagd naar de reden(en) van het voornemen om alsnog huwelijkse voorwaarden op te stellen, uitdrukkelijk gewezen op de verschillende mogelijkheden bij het opstellen van die huwelijkse voorwaarden en de gevolgen daarvan. Uiteindelijk hebben klaagster en de man – mede gelet op het kostenaspect – gekozen voor de ‘spijtoptantenregeling’. De notaris en de kandidaat-notaris hebben om die reden niet naar de vermogens- en schuldenpositie van de onderneming van de man geïnformeerd. Bovendien lag daar volgens hen vooral een taak bij de man; hij had een eigen informatieplicht jegens klaagster op grond van artikel 1:83 BW. Verder hebben de notaris en de kandidaat-notaris nog aangevoerd dat zij tijdens de besprekingen geen ongelijkwaardige verhouding tussen de man en klaagster hebben waargenomen en daarom klaagster niet nog apart hebben gesproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0b396fdf2829863e790e7739dd804804986862d6675d8930e00a4ec256c53dce | shasum -a 256