Onder 6.3. Gerechtshof Amsterdam 25 augustus 2015

Zij hebben zonder meer toepassing gegeven aan de ‘spijtoptantenregeling’ en daarbij kennelijk alleen of voornamelijk oog gehad voor de fiscale gevolgen van de akte huwelijkse voorwaarden. Zo zijn zij niet nagegaan welke concrete bedrijfsrisico’s de man voor ogen had en in hoeverre die invloed zouden kunnen hebben op het privévermogen. Zij hebben evenmin navraag gedaan naar de waarde van de 180 certificaten van aandelen in de stichting die zonder enige verrekening zijn toegedeeld aan de man. Verder is niet gebleken dat, op het moment dat klaagster kennelijk geen bezwaren had geuit tegen het voornemen van de man tot het niet-opnemen van een finaal verrekenbeding bij echtscheiding in de akte huwelijkse voorwaarden, daarover nog met klaagster is doorgesproken, wat gelet op de strekking van de opdracht, te weten bescherming van privévermogen tegen bedrijfsrisico’s, wel in de rede lag. Uit de zorgplicht van de notaris en de kandidaat-notaris vloeit voort dit juist wel te doen, temeer nu – zo heeft de notaris ter zitting in hoger beroep zelf verklaard – klaagster tijdens de besprekingen steeds te kennen had gegeven ‘alles wel goed te vinden (mits de woning haar eigendom zou worden)’. In een dergelijk geval vergde de zorgplicht van de notaris en de kandidaat-notaris dat zij zich ervan vergewisten dat klaagster wist wat zij daardoor mogelijk prijsgaf, zeker nu in de akte huwelijkse voorwaarden uitdrukkelijk is bepaald dat zij de verdeling te eigen bate en schade aanvaardde. Door geen nader onderzoek als bedoeld te verrichten en dus geen of onvoldoende inzicht in (de omvang van) het vermogen te verwerven, hebben zij klaagster niet naar behoren kunnen voorlichten over de vergaande gevolgen die voor haar uit de akte huwelijkse voorwaarden en in het bijzonder de verdeling voortvloeiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0b396fdf2829863e790e7739dd804804986862d6675d8930e00a4ec256c53dce | shasum -a 256