Onder 2.4. Gerechtshof Amsterdam 22 september 2015

Ook is het hof in het tussenarrest al ingegaan op de betekenis van artikel 49 lid 7 van de cao. Anders dan [X] heeft betoogd, verplicht artikel 49 lid 7 van de cao de werkgever niet slechts tot het aanvullen van een door de werknemer ontvangen uitkering, maar stelt deze cao-bepaling een betalingsverplichting van de werkgever vast op 90% van het loon zolang het dienstverband voortduurt gedurende een periode van vijf jaar na ommekomst van het tweede jaar van arbeidsongeschiktheid. Ingevolge de overgangsregeling, bijlage IIa bij de cao, artikel 3 onder c, is artikel 49 lid 7 cao van toepassing “vanaf het derde jaar van arbeidsongeschiktheid”. Het hof volgt [X] niet waar zij uit de eerste (vetgetypte) regel van artikel 3 van genoemde bijlage IIa afleidt dat de doorbetalingsverplichting beperkt is tot twee jaar na het verstrijken van het tweede jaar van arbeidsongeschiktheid. Uit het van toepassing verklaren in artikel 3 onder c van bijlage IIa van artikel 49 lid 7 op werknemers met een arbeidsongeschiktheid van minder dan 35% volgt dat die gehele bepaling toepassing vindt, inclusief de maximering tot vijf jaar na het tweede jaar van arbeidsongeschiktheid, en in de tekst “vanaf het derde jaar” is geen aanknopingspunt te vinden voor een maximering tot een kortere periode. Het hof is op grond hiervan van oordeel dat het tijdvak waarover de loonbetalingsverplichting doorloopt, vijf jaar bedraagt na de datum waarop [appellant] twee jaar arbeidsongeschikt was, 8 maart 2007. De betalingsverplichting bedraagt 90% van het loon. Anders dan [X] heeft aangevoerd gaat het hier niet om aanvulling op een uitkering, zodat [appellant] aanspraak kan maken op 90% van zijn loon, inclusief eventuele indexeringen ingevolge de cao, vanaf 8 maart 2007 tot 8 maart 2012.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0d2fb78c48c08563f7ae6db03365974bb8e9627ee18bd1ef891c6f800f856502 | shasum -a 256