Onder 3.2 Gerechtshof Amsterdam 25 maart 2016

Ik stel voorop dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij vooringenomenheid koestert, althans dat bij de verzoeker dienaangaande bestaande vrees is gerechtvaardigd. Op de zitting van 9 februari 2016 heb ik als voorzitter op grond van art. 302 lid 1 Sv het slachtoffer mevrouw Kruger, voordat ik de vordering van haar als benadeelde partij zou behandelen, de gelegenheid gegeven van haar spreekrecht gebruik te maken. Het spreekrecht komt immers toe aan elk slachtoffer van een tenlastegelegd feit. Heeft het slachtoffer zich ook met een vordering tot schadevergoeding als benadeelde partij gevoegd, dan is het dus denkbaar dat het slachtoffer ter zitting zowel een mondelinge toelichting geeft op de vordering als een verklaring aflegt omtrent de gevolgen die het tenlastegelegde feit bij het slachtoffer heeft teweeggebracht (zie ook T&C Strafvordering (Cleiren), 11e, p. 1388). Wraking dient niet te fungeren als rechtsmiddel tegen de verdediging/verdachte onwelgevallige beslissingen. Slechts in het uitzonderlijke geval dat in het licht van de feiten en omstandigheden van het geval een beslissing is genomen die zo onbegrijpelijk is dat daarvoor redelijkerwijze geen andere verklaring is te geven dan dat deze door vooringenomenheid is ingegeven, kan de vrees voor vooringenomenheid objectief gerechtvaardigd zijn. Naar mijn oordeel is daarvan geen sprake. Het spreekrecht heb ik laten uitoefenen, zoals ook uit het proces-verbaal van de zitting blijkt, binnen de grenzen van de wet en jurisprudentie. Ik wens niet te worden gehoord op het verzoek tot wraking.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d35d443e3e2f71b896c3637b90c021e592a2ec1871eb27ccba1de638686317a8 | shasum -a 256