Onder 3.3 Gerechtshof Amsterdam 29 maart 2016

De rechtbank heeft de vorderingen van [appellant] afgewezen. Zij overwoog daartoe kort samengevat, het volgende. [appellant] heeft de in het kader van de kennelijke onredelijkheid van de opzegging gestelde valse of voorgewende reden onvoldoende concreet onderbouwd, terwijl bovendien uit hetgeen [geïntimeerde] naar voren heeft gebracht en aan stukken heeft overgelegd, voldoende blijkt dat de door [geïntimeerde] opgegeven reden (wederzijds verlies van vertrouwen) ook de daadwerkelijke reden voor de opzegging is geweest. Met betrekking tot de door [appellant] gestelde gevolgen van de opzegging heeft de rechtbank allereerst gewezen op het hiervoor aangegeven belang van [geïntimeerde] bij de opzegging. Het enkel niet aanbieden van een vergoeding maakt de opzegging nog niet kennelijk onredelijk. [appellant] had weliswaar een redelijk gevorderde leeftijd en een langdurig dienstverband bij [geïntimeerde] , maar daar staat tegenover dat hij zodanig veel bij [geïntimeerde] heeft verdiend dat hij geacht moet worden een adequate oudedagsvoorziening te hebben opgebouwd. Voorts heeft [geïntimeerde] voldoende onderbouwd aangegeven dat [appellant] een aanzienlijk vermogen heeft in de vorm van een levensloopregeling, een beleggingsvennootschap en diverse onroerende zaken. [appellant] is als tandarts verder ook niet kansloos op de arbeidsmarkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae86f46dc3eb15936ae6b6621a0b20fea8d64d624ccf36e915669285e5296c5b | shasum -a 256