Onder 5.5. Gerechtshof Amsterdam 7 januari 2016

Bij de beoordeling of sprake is van (min of meer) duurzame zelfbewoning neemt het Hof de situatie ten tijde van het overlijden van erflater als uitgangspunt. Het element ‘duurzaam’ houdt in dat daarbij niet uitsluitend naar de situatie op dat moment dient te worden gekeken, maar ook naar het gebruik in de daaraan voorafgaande periode, terwijl tevens feiten en omstandigheden die zich na het tijdstip van overlijden hebben voorgedaan daarop een licht kunnen werpen. In het onderhavige geval werd de woning ten tijde van het overlijden van erflater gedurende lang tijd en onafgebroken door erflater en zijn echtgenote bewoond. De echtgenote van erflater is in de woning blijven wonen (in ieder geval) tot het tijdstip van sluiting van het onderzoek in de onderhavige zaak. Gelet op deze omstandigheden is naar het oordeel van het Hof zonder meer sprake van een situatie van duurzame zelfbewoning. De vraag is nu of dit – zoals de inspecteur heeft gesteld – anders wordt, vanwege de omstandigheid dat de woning, zoals de inspecteur ter zitting van het Hof heeft verklaard, vanaf 2005 diverse malen te koop is gezet en dat hieruit kan worden afgeleid dat erflater en of zijn echtgenote de intentie hadden om elders te gaan wonen. Het Hof stelt in dit verband vast dat het van een daadwerkelijke verkoop van de woning in al die jaren niet is gekomen, om welke reden dan ook. Onder deze omstandigheden acht het Hof de ten tijde van het overlijden van erflater bestaande feitelijke situatie van duurzame zelfbewoning beslissend en wordt dat niet anders doordat de woning diverse malen te koop is gezet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/279a22f2cb8af223feabcc41df96a9fd4a07c95da469a5bbf356bda6844e0514 | shasum -a 256