Alinea 43 Gerechtshof Amsterdam 26 januari 2016

Toen de verdachte geen identiteitsbewijs toonde, heeft de verbalisant hem aan de kleding onderzocht. Op grond van artikel 55b lid 1 van het Wetboek van Strafvordering kan dit dwangmiddel eerst worden toegepast nadat de verdachte is staande gehouden of aangehouden. Uit het proces-verbaal blijkt niet dat zulks voorafgaand aan het onderzoek aan de kleding is geschied. Dit levert een vormverzuim op. Het hof zal hieraan echter geen gevolg verbinden, omdat de verbalisant op het moment dat de verdachte niet voldeed aan de vordering tot inzage van een identiteitsbewijs, de verdachte had kunnen aanhouden op grond van overtreding van artikel 447e van het Wetboek van Strafrecht. Ook overigens is onvoldoende gebleken dat de verdachte nadeel heeft ondervonden als gevolg van schending van het vormvoorschrift. Nadat bij die fouillering het bij de lokfiets behorende kabelslot werd aangetroffen is de verdachte als verdachte aangemerkt en aangehouden. Op dat moment bestond een redelijk vermoeden van schuld en was de verbalisant daarmee tevens bevoegd de boxengang (die noch door de raadsman, noch door het hof wordt aangemerkt als woning) op grond van artikel 96 lid 1 Sv te betreden, de box met de in beslag genomen sleutels te openen en aldaar zoekend rond te kijken. De stelling van de raadsman dat de verdachte zonder reden van zijn vrijheid is beroofd, vindt geen steun in de hiervoor geschetste feiten. Om die reden zal het hof het resultaat van de fouillering, te weten het doorgeknipte slot van de lokfiets, tot het bewijs laten meewerken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bce0cf93d9e0bd94cfb5af05688e1391e2c106c734cca863c62d6fd71bbb4e91 | shasum -a 256