Onder 4.12. Gerechtshof Amsterdam 3 mei 2016

Indien het alsnog tot een echtscheiding moet komen, zal eerst een billijke voorziening moeten worden getroffen om de vrouw te compenseren voor de kans dat zij bij vooroverlijden van de man minder of geen partnerpensioen zal ontvangen. Het hof overweegt ten overvloede dat partijen in elk geval een betere voorziening dienen te treffen dan zij in 2010 hebben gedaan, met het oog op het risico dat de vrouw op enig moment geheel of gedeeltelijk van partnerpensioen verstoken kan zijn. Anders dan de man, acht het hof die regeling niet voldoende om als billijke voorziening te worden aangemerkt, te minder omdat partijen daarin hebben gekozen voor een verdeling van het ouderdomspensioen van de man. Zo’n verdeling kan slechts bijdragen aan een billijke voorziening indien vast staat dat de man binnen 15 jaar na heden met pensioen zal gaan (hetgeen waarschijnlijk is) en daarbij de vrouw wordt overbedeeld ter compensatie van een eventueel weg te vallen of te verminderen partnerpensioen. Volgens de man wordt de vrouw met ongeveer 15% overbedeeld, in vergelijking tot een normale Nederlandse pensioenverevening. Daargelaten dat het VN-pensioenreglement, gezien artikel 45 daarvan, geen formele ouderdomspensioenverevening lijkt te kennen, zal dit in 2010 wellicht juist zijn geweest. Inmiddels heeft het huwelijk van partijen evenwel al zes jaar langer geduurd. Partijen zullen hiervoor dus een betere voorziening moeten treffen. Anderzijds overweegt het hof ook, dat een billijke voorziening niet betekent dat het risico van het verminderen of wegvallen van partnerpensioen volledig gecompenseerd zou moeten worden, zonder dat van de vrouw zou kunnen worden verlangd in enige mate vanuit haar vermogen daaraan bij te dragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a77dee482360c687e591a64d46ce920bfaa12b544c02831f96c0b4aa919e31ad | shasum -a 256