Onder 3.7.4. Gerechtshof Amsterdam 26 april 2016

‘(…) U vraagt mij of ik zelf heb waargenomen wat de aanleiding was voor de grijze Golf om af te remmen. Dat is niet het geval. Er was veel onrust op de weg. Er werd geremd. De Golf ging van de rechter rijstrook naar de linker rijstrook. Daarop remde ik af op de motor, dat wil zeggen ik liet mijn gaspedaal los. Op dat moment remde de golf nog niet. Althans mij is dat niet opgevallen. Op het moment dat de Golf afremde, reed hij voor mij. Toen trapte ik ook het rempedaal in. Dit alles was een kwestie van tellen. Ik ging remmen omdat ik dacht straks zit ik op hem. Er was sprake van een stroom auto’s aan weerszijden, welke stroom net goed en wel op gang was gekomen en er was sprake van onrust aan de rechter zijde. Ik remde mee met de auto’s die voor mij afremden. De eenden zag ik pas toen ik bijna stil stond. De Golf voor mij was ook bijna tot stilstand gekomen. Hij rolde nog wat en gaf daarna weer gas. Ik was ook voornemens weer gas te tegen toen ik een zet kreeg aan de achterkant van de auto. (…) Ik herhaal dat ik de eenden pas zag toen ik bijna stil stond. Het was razend druk op de weg en dan is het heel onlogisch om voor eenden te remmen. Overal zaten auto’s. De eenden hebben geen rol gespeeld bij de beslissing om te remmen. (…) Na het ongeval heb ik absoluut niet tegen mevrouw [X] gezegd dat ik had geremd voor de eenden. Ik heb haar gezegd dat de eenden die op dat moment door de middenberm vlogen, uiteindelijk de oorzaak waren van alle narigheid. (…)’

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6cf73cd6c8c4b92a4da16af37bd8fc8866cf2c2795e9a9452b8e1686167d4150 | shasum -a 256