Onder 2.3. Gerechtshof Amsterdam 24 mei 2016

[appellante] baseert haar vordering tot schorsing van de executie van het vonnis waarvan beroep op het volgende. Er bestaat een aanzienlijk risico dat [X] Beheer te zijner tijd niet in staat zal zijn om het desbetreffende bedrag (ruim € 400.000,=) terug te betalen, omdat [X] Beheer een vennootschap is zonder liquide middelen waarbinnen – voor zover bekend – geen reguliere bedrijfsactiviteiten worden ontplooid en geenszins kan worden uitgesloten dat de gelden buiten het zicht van derden/crediteuren uit het vermogen van [X] Beheer verdwijnen, waardoor voor [appellante] geen verhaal mogelijk is indien na afloop van het hoger beroep blijkt dat [X] Beheer het geld moet terugbetalen. In verband hiermee heeft (de advocaat van) [appellante] na het wijzen van het vonnis aan (de advocaat van) [X] Beheer verzocht erin te bewilligen dat het geld voor de duur van de appelprocedure wordt ‘gestald’ op de derdengeldrekening van de advocaat van [X] Beheer, welk verzoek [X] Beheer heeft afgewezen. Ook bleek [X] Beheer niet bereid schriftelijk te bevestigen dat het geld hangende de appelprocedure niet aan het vermogen van [X] Beheer zal worden onttrokken. [X] Beheer heeft niets aangevoerd dat erop wijst dat zij het geld daadwerkelijk op korte termijn nodig heeft. Hoewel de mogelijke uitkomst van het hoger beroep in beginsel buiten beschouwing dient te blijven, moet wel worden opgemerkt dat [appellante] in eerste aanleg heeft verzuimd het verweer te voeren dat de ‘onlosmakelijk verbonden-clausule’ niet impliceert dat bij ontbinding ook de boete van de twee andere koopovereenkomsten is verschuldigd, zodat [X] Beheer geen recht heeft op betaling ter zake van een bedrag van € 392.500,= maar van € 99.500,=. Al met al betekent dit dat [X] Beheer misbruik van bevoegdheid maakt als zij thans executeert, aldus (nog steeds) [appellante] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44f5da54f97aaacc5d973b9068dd3a5eaaa994819658d4c14a50fa72532c77d5 | shasum -a 256