Onder 3.3. Gerechtshof Amsterdam 21 juni 2016

De voorzieningenrechter heeft in het vonnis waarvan beroep allereerst overwogen, kort gezegd, dat de Provincie een spoedeisend belang heeft bij de gevraagde voorziening en dat de vraag of [geïntimeerde] bezitter is van de strook grond bevestigend moet worden beantwoord. Daartoe is volgens de voorzieningenrechter redengevend dat blijkens de tot de gedingstukken behorende foto’s en de door de Provincie ter zitting overgelegde kaart de strook grond bij de tuin van [geïntimeerde] is getrokken en daarmee één geheel vormt, dat de strook grond aan de achterzijde is afgesloten door een ondoordringbare houtwal en op de grens met de naburige percelen bosschages en hekken staan, zodat de strook grond daardoor niet toegankelijk is voor derden, en dat uit deze uiterlijke omstandigheden voorshands naar verkeersopvattingen kan worden afgeleid dat sprake is van ondubbelzinnig bezit waarmee de eigendomspretentie van [geïntimeerde] voldoende tot uitdrukking komt. Vervolgens heeft de voorzieningenrechter overwogen dat dit de vraag aan de orde stelt of het bezit van de strook grond door een ander dan de rechthebbende of de onrechtmatige toestand waarvan dat bezit de voortzetting vormt, twintig jaar heeft geduurd. Ook dat heeft de voorzieningenrechter voorshands voldoende aannemelijk geacht. Daartoe heeft hij overwogen, kort gezegd, dat de verklaring van de vroegere buurvrouw van [geïntimeerde] – [A] , die van medio 1950 tot 1999 op het adres [adres 5] heeft gewoond – alsmede overgelegde verklaringen van andere buren omtrent de locatie van de erfafscheiding een sterke aanwijzing vormen dat de tuin van [geïntimeerde] sinds ruimschoots meer dan twintig jaar de omvang heeft die hij thans heeft en (ook) bij de rechtsvoorgangers van [geïntimeerde] (zonder toestemming van de rechthebbende en in strijd met diens eigendomsrecht) als zodanig in gebruik is geweest, zodat ervan moet worden uitgegaan dat de verjaring ex artikel 3:105 BW al vóór september 2015 was voltooid. Ten slotte heeft de voorzieningenrechter overwogen dat een afweging van de wederzijdse belangen niet tot een ander oordeel leidt. Op grond van een en ander heeft de voorzieningenrechter vervolgens in conventie de gevraagde voorzieningen geweigerd, in reconventie de Provincie veroordeeld om de strook grond ongemoeid te laten en de Provincie verboden om grensaanduidingen, planten of bodem aldaar te verwijderen en de Provincie zowel in conventie als in reconventie veroordeeld in de proceskosten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbfc8990810dc211ed888081944c1aad51e96bd78ae1e94c43de69a8da05d2be | shasum -a 256