Onder 3.10. Gerechtshof Amsterdam 21 juni 2016

In het hiervoor (onder 3.8) overwogene is voorshands voldoende aannemelijk geacht dat de rechtsvoorganger van [geïntimeerde] , [B] , de strook grond en (wat later is geworden:) perceel [nummer 3] heeft gehuurd en dus niet voor zichzelf maar voor een ander, te weten de verhuurder, heeft gehouden. Daarbij vormden de strook grond en (wat later is geworden:) perceel [nummer 3] zowel visueel als wat gebruik betreft een geheel. [geïntimeerde] heeft niet gesteld dat hij enigerlei wijziging heeft aangebracht in de feitelijke situatie zoals die bestond toen hij rechthebbende werd van perceel [nummer 2] , of toen hij (later) perceel [nummer 3] verkreeg, en tezamen met de strook grond in gebruik nam. Hij heeft de tuin zoals hij die aantrof derhalve in stand gehouden en onderhouden, waaruit op zichzelf niet kan worden afgeleid dat hij pretendeerde eigenaar te zijn. Ook het plaatsen van de hekken heeft, zoals [geïntimeerde] zelf stelt, niet plaatsgevonden om daarmee aan te geven dat men voortaan als rechthebbende wilde optreden. Dat [geïntimeerde] deze intentie wellicht wel heeft (gehad) doet niet ter zake, omdat de louter interne wil om als rechthebbende op te treden voor het zijn van bezitter van geen betekenis is. Uit het voorgaande volgt dat voorshands niet aannemelijk is geworden dat [geïntimeerde] de strook grond in bezit heeft genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dbfc8990810dc211ed888081944c1aad51e96bd78ae1e94c43de69a8da05d2be | shasum -a 256