Citaat | Gerechtshof Amsterdam 21 juni 2016

Onder 3.11. Gerechtshof Amsterdam 21 juni 2016

Een alinea uit Gerechtshof Amsterdam 21 juni 2016, ECLI:NL:GHAMS:2016:2403.

[geïntimeerde] heeft zich subsidiair beroepen op verkrijging van de strook grond door middel van verkrijgende verjaring op de voet van artikel 3:99 lid 1 BW. Om aldus rechthebbende te worden is ten minste vereist dat [geïntimeerde] gedurende (in dit geval) tien jaar onafgebroken bezitter te goeder trouw is geweest. Aan deze vereisten wordt door [geïntimeerde] niet voldaan, reeds omdat hij – zoals hiervoor (onder 3.9 en 3.10) overwogen – nooit bezitter is geworden. Bovendien kan [geïntimeerde] , als (slechts veronderstellenderwijs) wordt aangenomen dat hij bezitter is geworden, niet als bezitter te goeder trouw worden gekwalificeerd. Op grond van artikel 3:118 lid 1 BW is een bezitter te goeder trouw wanneer hij zich als rechthebbende beschouwt en zich redelijkerwijze ook als zodanig mocht beschouwen. Uitgangspunt voor het antwoord op de vraag of de bezitter al dan niet te goeder trouw is, is in beginsel het tijdstip waarop het bezit is verkregen. In de akte van levering van 25 november 2004, waarbij aan [geïntimeerde] perceel [nummer 3] werd overgedragen, is dat registergoed omschreven als

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/dbfc8990810dc211ed888081944c1aad51e96bd78ae1e94c43de69a8da05d2be. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt dbfc8990810dc211ed888081944c1aad51e96bd78ae1e94c43de69a8da05d2be, en de alinea staat in dat document op bytes 27539 tot 28712.