Onder 3.5.1 Gerechtshof Amsterdam 26 juli 2016

De grieven 4 tot en met 13 en 20 zien op het oordeel van de kantonrechter dat een dringende reden voor een opzegging niet aanwezig is geweest, zodat (in de visie van Q-Park) de kantonrechter het ontslag op staande voet ten onrechte heeft vernietigd. Q-Park heeft dit toegelicht door erop te wijzen dat er op 2 juli 2015 geen afspraak tussen [geïntimeerde] en de Arboarts gepland stond en dat Q-Park ook betwist dat zij deze afspraak zou hebben afgezegd. Een dergelijke afspraak is nooit ingepland. Op verzoek van [geïntimeerde] heeft Q-Park wel aan de bedrijfsarts verzocht om contact met [geïntimeerde] te zoeken voor een nader overleg over diens vakantieplannen. Omdat [geïntimeerde] telefonisch niet bereikbaar was, heeft de bedrijfsarts per e-mail contact opgenomen op 27 juni 2015. Er vond correspondentie plaats, waarin [geïntimeerde] zijn vakantieplannen voldoende uiteen heeft kunnen zetten en ook daadwerkelijk heeft gezet, maar het advies van de bedrijfsarts bleef voor [geïntimeerde] negatief. [geïntimeerde] was dus op de hoogte van de omstandigheid dat Q-Park zich verzette tegen een vakantie, terwijl ook de bedrijfsarts een negatief oordeel daarover had. Ten onrechte heeft de kantonrechter [geïntimeerde] gevolgd in zijn niet voldoende onderbouwde stelling dat hij de mails van 7 juli 2015 en 6 juli 2015 pas ontving na zijn vakantie. [geïntimeerde] heeft zelf gesteld altijd goed per e-mail bereikbaar te zijn, alsmede dat hij weigerde per telefoon te communiceren. En ook al zou [geïntimeerde] op 7 en 8 juli 2015 (voor vertrek) zijn e-mails niet hebben ontvangen of niet meer hebben gelezen, dan dient deze omstandigheid geheel voor zijn eigen rekening en risico te komen nu hij heeft aangegeven uitsluitend en alleen per e-mail te willen communiceren. Van hem had dan ook mogen worden verwacht dat hij zijn e-mail in de gaten hield.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/31fca192fd7300294f8d8056307143c4261f9dfa20d5b7a890c54af81594302e | shasum -a 256