Onder 6.3. Gerechtshof Amsterdam 2 augustus 2016

Het hof verenigt zich met het oordeel van de kamer dat de gerechtsdeurwaarder niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld en de gronden waarop dat oordeel berust en maakt die tot de zijne. Het hof voegt hieraan het volgende toe. In beginsel mag de gerechtsdeurwaarder bij het uitbrengen van exploten afgaan op de gegevens uit de BRP. In het geval de feitelijke situatie ter plaatse aanleiding geeft om te twijfelen of die gegevens in overeenstemming zijn met de werkelijke woonplaats van degene tot wie het exploot zich richt, is de gerechtsdeurwaarder gehouden om nader onderzoek te verrichten. Volgens de gerechtsdeurwaarder kon uit de gegevens uit de BRP niet worden afgeleid dat sprake was van een guesthouse; ook waren er ter plaatse geen aanwijzingen die ertoe hebben geleid dat zij aan het adres van klager ging twijfelen. Het tegendeel is door klager niet aannemelijk gemaakt. Ten slotte levert de afwezigheid van een naambordje van klager (anders dan wellicht de aanwezigheid van een naambordje met daarop de naam van een ander dan die van klager) geen reden op om aan de juistheid van de BRP-gegevens te twijfelen. Dat klager heeft verzuimd zich na het voltooien van het uitwisselingsprogramma te laten uitschrijven uit de BRP, moet klager zichzelf aanrekenen en kan de gerechtsdeurwaarder niet worden verweten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/47bc60e2cf6248db40f67e41592136fc7febe625dc5b77ae545b7ef3483887c4 | shasum -a 256