Alinea 70 Gerechtshof Amsterdam 29 juli 2016

[slachtoffer] verkeerde ondanks zijn legale verblijfsstatus in een afhankelijke positie van zijn Nederlandse werkgevers, aangezien hij niet eerder in Nederland was geweest en daar verder ook niemand kende, Nederlands noch Engels sprak en kosten had gemaakt om in Nederland te komen. Doordat hij vervolgens niet naar Nederlandse fatsoensnormen voor werknemers is behandeld, is sprake van uit feitelijke omstandigheden voortvloeiend overwicht. [slachtoffer] ontving slechts 100 euro zakgeld en [verdachte], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hadden geen ziektekostenverzekering voor hem afgesloten. Hij werkte zes dagen per week in plaats van de contractueel afgesproken vijf dagen. [slachtoffer] had geen keus dan zich te onderwerpen aan de situatie. Hij verkeerde absoluut niet in een situatie die vergelijkbaar is met die van een mondige werknemer in Nederland. [verdachte], [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] moeten hebben beseft dat hun handelen als noodzakelijk en dus door hen gewild gevolg meebracht dat [slachtoffer] door hen werd of zou kunnen worden uitgebuit. De verklaringen van [slachtoffer] vinden steun in de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] De ontlastende verklaringen zijn afkomstig van personeel van de verdachten of van met hen bevriende personen. Deze verklaringen moeten daarom met voorzichtigheid worden bekeken. De overwegingen van de rechtbank ten aanzien van het bewezenverklaarde ter zake van artikel 273a lid 1 sub 4 en sub 6 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) zijn juist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00a060f612a18d112da9cfbc0c0887bc4deb291cbc6c42f13e82804ca382851d | shasum -a 256