Onder 3.4 Gerechtshof Amsterdam 30 augustus 2016

[appellanten] heeft voorts aan het gestelde bedrog twee verwijten ten grondslag gelegd, waarbij één van de verwijten ervan uitgaat dat niet alle schuldeisers zijn opgeroepen voor de verificatievergadering van 14 mei 2004 en er aldus sprake is van een ongeldig proces-verbaal van de verificatievergadering. Het hof overweegt daartoe als volgt. Art. 382 Rv eist dat de vordering tot herroeping dient te berusten op bedrog ‘door de wederpartij in het geding gepleegd’. Wat er zij van de juistheid van de stelling dat niet zou zijn gebleken dat niet alle schuldeisers zijn opgeroepen voor de op 14 mei 2004 gehouden verificatievergadering, gesteld noch gebleken is dat [geïntimeerden] ‘als wederpartij’ in het tussen partijen gevoerde geding, dat ten grondslag heeft gelegen aan het arrest van het hof van 28 februari 2012, bedrog heeft gepleegd. Voorts ontgaat het hof ook de betekenis hiervan, in de zin van een direct causaal verband, voor de tussen partijen gevoerde procedure bij het hof, nu de inzet van die procedure een verklaring voor recht is geweest waarbij is gevorderd om [appellanten] hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor vergoeding van schade uit onrechtmatige daad ten aanzien van het onbetaald blijven van de vorderingen van v.o.f. [X] op Lico Teelt B.V. Maar ook indien de curator de schuldeisers niet zou hebben opgeroepen, dan zou dit wellicht de desbetreffende schuldeisers kunnen zijn aangegaan, maar dit leidt nog niet tot de daaraan door [appellanten] verbonden conclusie dat er sprake is van een ongeldig proces-verbaal van de verificatievergadering, laat staan dat dit een feit of omstandigheid betreft dat, in samenhang met het nog te bespreken andere gestelde feit, zozeer de verdenking van bedrog zou rechtvaardigen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cf46aeb312a7b5836813bbb02a4513d45f548cda7bcadbbb9d0a5d049b283c5 | shasum -a 256