Onder 3.6 Gerechtshof Amsterdam 30 augustus 2016

Nu de verwijten inhoudelijk geen doel treffen kan niet worden geoordeeld dat [geïntimeerden] in het bestreden geding bedrog heeft gepleegd als bedoeld in art. 382 aanhef en sub a Rv, noch dat er sprake was van een misleiding door [geïntimeerden] als bedoeld in art. 382 aanhef en sub c. Rv. De conclusie is dat de vordering tot herroeping dient te worden afgewezen. Het door [appellanten] gedane bewijsaanbod en de verzoeken voor het houden van een getuigenverhoor (waaronder een ter gelegenheid van het pleidooi gedaan verzoek om mr. Duijsens tijdens het pleidooi als getuige te horen) en het door [geïntimeerden] inbrengen van bewijsstukken worden, voor zover de onderhavige rechtsgang daarin al kan voorzien, als niet ter zake dienend van de hand gewezen. Bij repliek heeft [appellanten] nog subsidiair gevorderd dat het hof zal vaststellen dat er door Duijsens –al dan niet in samenwerking met Sweens – bedrog is gepleegd en dat er sprake is van misbruik van recht op grond waarvan de vordering van [X] voor zover deze de erkenning in het proces-verbaal van de verificatievergadering te boven gaat, dient te worden afgewezen. Het hof wijst deze vordering reeds af omdat deze ter gelegenheid van de onderhavige procedure tot herroeping niet kan worden ingediend en overigens het arrest, waarvan herroeping wordt gevraagd, hierover ook geen beslissing bevat, welke herroepen zou kunnen worden. [appellanten] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, in de kosten van het geding worden veroordeeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cf46aeb312a7b5836813bbb02a4513d45f548cda7bcadbbb9d0a5d049b283c5 | shasum -a 256