Onder 3.9.2 Gerechtshof Amsterdam 25 oktober 2016

Met Lecc is het hof van oordeel, uitgaande van de beoordelingsmaatstaf als omschreven in 3.6.3, dat voor het moment vanaf wanneer kan worden geïndexeerd de bewoordingen in de desbetreffende akte doorslaggevend zijn. Dat de oorspronkelijk contracterende partijen een andere bedoeling hebben gehad is niet gebleken. Wanneer Lecc eigenaar van de algemene delen is geworden is daarbij irrelevant. Van verjaring is geen sprake omdat het hier gaat om de vaststelling van de juiste parkbijdrage voor de toekomst en niet om een vordering tot betaling van achterstallige bijdragen. De bevoegdheid om de indexatie te berekenen met ingang van de in de respectieve akten genoemde datum verjaart niet, ongeacht de sinds die datum verstreken tijd. De stelling dat vanaf 2003 voor alle eigenaren dezelfde bepaling inzake de parkbijdrage en de indexering gold is feitelijk onjuist zoals hiervoor onder 3.4.1 en volgende al aan de orde kwam. Verder is reeds overwogen dat de eigendomsconstructie van de huisjes niets van doen heeft met de parkbijdrage. Wat de eigenaren naar voren hebben gebracht kan dus niet aan voormeld oordeel afdoen. De eigenaren hebben voorts de door Lecc (op aangeven van het CBS) aangereikte wijze van indexeren op zichzelf niet betwist zodat het hof daarvan ook zal uitgaan. Dit betekent dat de door Lecc gevorderde verklaringen voor recht (vorderingen D en E) toewijsbaar zijn en de grief van de eigenaren (grief 2 in incidenteel appel) faalt. Hun vorderingen a. en b. worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c0df4e3e100b532dd71007bc517ac4b4afac7741da1016e99cb42a2a7494d9e7 | shasum -a 256