Onder 3.8 Gerechtshof Amsterdam 25 oktober 2016

[appellant] heeft zich in de eerste plaats verweerd met de stelling dat nu de kantonrechter de opzegging niet heeft vernietigd, vast staat dat de arbeidsovereen-komst is geëindigd. Weliswaar zou deze nog kunnen worden hersteld, maar ook dan is er geen sprake van een arbeidsovereenkomst die nog bestaat, zo stelt hij. Het hof volgt [appellant] hierin niet. Het verzoek van Solutions strekt immers kennelijk ertoe te bewerkstelligen dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig tot een einde komt voor het geval deze na aanwending van een rechtsmiddel mocht worden hersteld. Met het oog op een daaruit resulterende in tijd in beginsel niet begrensde loonvordering heeft Solutions belang bij haar voorwaardelijke verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Dat tegen een beslissing op een dergelijk verzoek in tegenstelling tot onder het tot 1 juli 2015 geldende recht een hogere voorziening openstaat maakt dit niet anders. Daarbij verdient aantekening dat de maatstaf voor toewijsbaarheid van een (voorwaardelijk) ontbindingsverzoek een andere is dan die welke geldt voor de vernietiging van een ontslag op staande voet. Solutions is dus ontvankelijk in haar verzoek. Bij dit oordeel heeft het hof zich er rekenschap van gegeven dat in rechtspraak en literatuur de vraag of een werkgever na een ontslag op staande voet kan worden ontvangen in een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding van een arbeidsovereenkomst uiteenlopend wordt beantwoord.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8734878faf39fa58fc309bae7c75b1617cab89b9a424720995a22ea06bc59c02 | shasum -a 256