Onder 3.7 Gerechtshof Amsterdam 21 oktober 2016

In verband met die omstandigheden dient allereerst de aanleiding tot de aan appellanten verleende opvang in de Daalburgh in ogenschouw te worden genomen. Appellanten verblijven niet rechtmatig in Nederland. Krachtens het in de Vreemdelingenwet neergelegde koppelingsbeginsel (artikelen 10 en 11 Vreemdelingenwet 2000) hebben zij geen recht op opvang. Zij verblijven uitsluitend in de Daalburgh omdat de gemeente, die zich het lot van de groep kwetsbare ongedocumenteerden aantrok, krachtens het beleid dat zij in haar “Programma Vreemdelingen” heeft neergelegd, een in de tijd beperkte vorm van buitenwettelijke (24-uurs)opvang voor hen heeft gerealiseerd en die opvang ook heeft gefinancierd. Die opvang vond (laatstelijk) plaats in de Daalburgh. Aan deze opvang is, door het verstrijken van de termijn waarvoor deze voor appellanten bedoeld was (namelijk maximaal een jaar) een einde gekomen. Appellanten hebben de administratieve rechtsgang bewandeld tegen de besluiten van de gemeente van 14 april 2016 waarin hun is meegedeeld wanneer aan hun opvang in Daalburgh een einde zou komen. Hun bezwaren zijn afgewezen. Op hun administratief beroep bij de rechtbank in Den Haag is nog niet beslist, maar volgens de gemeente is het administratief beroep van een andere ongedocumenteerde vreemdeling die zich in dezelfde positie als appellanten bevond, recentelijk door de rechtbank afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fbdde1fc7b7826fd97da298b50b7b0324335c0025460901a4dc8b4772eac0cc9 | shasum -a 256